ฉันรู้ดีว่ายังไม่ดีพร้อม ฉันก็ทำได้ดีแค่เท่านั้น ฉันแค่ยอมทำทุกอย่าง ที่เธอจะไม่ต้องเสียใจ
คิดทบทวนคนเดียวอยู่บ่อยครั้ง รักเธอจนลืมตัวมากไปไหม ทำเพื่อเธอแล้วยังไง แต่สุดท้ายเธอก็ทิ้งกัน

ยิ่งรักมากเท่าไหร่ ดีแค่ไหนไม่สำคัญ เมื่อสุดท้ายไม่รักกัน แล้วฉันไม่มีความหมาย

อยากจะเห็นคนดีของเธอ คนแบบไหนที่เธอรักจริง ที่เธอจะไม่ทอดทิ้ง ไม่ทำให้เขาเสียใจ
หากว่าฉันรักเธอไม่พอ ดีไม่พอจะไม่โทษใคร โทษตัวเองโทษหัวใจ รักเท่าไหร่ก็คงไม่พอ

รักฉันมีให้เธอเพียงเท่านี้ ทั้งหมดใจที่มีก็เท่านั้น ถ้าไม่พอที่ต้องการ ก็ยังไม่รู้ต้องทำไง
ขอวอนเธอแค่สักอย่างได้ไหม ถ้าเธอมีน้ำใจครั้งสุดท้าย ช่วยบอกฉันช่วยอธิบาย บอกให้ทำใจสักที

รักเท่าไหร่ก็ยังไม่พอ

หมดไปอีก 1 เดือน ทำไมเวลาปีสุดท้ายมันผ่านไปเร็วจังว่ะ

เรารู้สึกว่าเราโตขึ้นกับ 1 เดือนที่ผ่านมา เข้าใจแล้วคำว่าชีวิตมันไม่แน่นอน

เหอๆ เริ่มปลง เดือนนี้ทำอะไรไปเยอะเหมือนกันแหะ

เท่าที่นึกออก ก็มี

ไหว้ครู ได้รางวัลพานสวยงามอันดับสาม โดยมีชินเป็นแกนนำจัดดอกไม้

ส่วนออยตัดกระดาษ ฉีกดอกไม้แห้ง เอะยังไง แต่นะ ถ้าพัดลอง work คงจาดี

แล้วก็ดู concert ของพี่บอย (แต่พี่บอยไม่ไป) ก็หนุกดี มี แบงค์ พี่ฮาร์ท แมน โตน โจภูมิ ออย โจ พี่แวน พี่มาส ไป เพลงเพราะดีอ่ะ จำอะไรไม่ได้มาก แต่คุ้ม ได้ลายเซ็นด้วย ส่วนพวกที่กลับหอก็ถูกกักบริเวณ กุควรรู้สึกผิดใช่ม่ะ ชิ่งกลับบ้าน เหอๆ แต่ก็นะ พ้นโทดแล้ว ยินดีด้วย อิอิ

สอบ Q เลข เคมี ฟิสิกส์ ก็งั้นๆแหละ เบๆ 555 ไม่รู้จาตกฟิสิกส์รึเปล่า เซงว่ะ แม่งเรียนเหมือนไม่ได้เรียน เค้าก็สอนดีนะ แต่กุไม่เข้าใจทำไมไม่ชอบเรียน คิดถึง อ ประดิษฐ์ที่รัก ไม่น่ารีบเป็นใหญ่เป็นโตกะเค้าเลย เสียดาย น่าจาเอาเจ๊อัมพรไปมากกว่า

อ่อ แล้วก็ไปอุดรมา น่าตื่นเต้นกะนกแอร์ เออยินดีกะคนที่ตอบ funtest ของเราถูกว่าเรานั่งนกอะไร อิอิ

ว่าไปแล้วก็มีเรื่องที่มีสาระเหมือนกันนะเราอ่ะ ไปไหว้พระเก้าวัดมา ครั้งนี้ไปอยุธยา

ก็ดีกว่าครั้งก่อนที่ไปกะใจใสอ่ะ รถแอบดี แต่คนนั่งด้วยไม่ไหวแล้ว นั่งข้างอีแมน หลังสุด

มันกินไส้กรอกอีสาน แล้วก็กินไดเอ็ดโค้ก ไป 1 กระป๋อง มันก็เรอเงียบ แต่กุจมูกดี ไม่ใช่สิ กลิ่นมันสุดตีนอ่ะ ตอนแรกก็มองโลกในแง่ดีนึก ก็เลยแค่พูดถึงมาว่าได้กลิ่นไส้กรอกอีสาน แต่แม่งกลิ่นแรงขนาดคนขับยังได้กลิ่น แล้วพวกห้องสี่ที่ไปด้วย แบบเอาพัดพัดไล่กลิ่นใหญ่เลย ไม่ไหวแล้ว ขากลับเลยมานั่งแถวถัดมากะโจกะนัท ให้เจ๊นั่งข้างหลังจาได้นอนยาว รู้สึกได้บุญ สบายใจดีแฮะ อธิฐานไปเยอะอยู่ ขอให้จิงเถอะ สาธุ

จบแค่นี้ดีก่า ไม่มีอารายแล้ว เออใช่ๆ วันนี้เรียนดาว้อง อีโตนเสร่อเอาแบบฝึกหัดไทยกะสังคมมา เอามาเพื่อ?? อ่านะ อีกเรื่อง ขอบคุนโจมากๆ ที่อุส่าแบกดาว้องมาให้สามเล่ม

กล้ามขึ้นแน่เมิง กุแอบอึ้งนะเนี่ยะ แกมาเรียนดาว้องตรงเวลาเพื่อเอาหนังสือมาให้ (รึเปล่า) แต่กุไปช้า ขอบคุนมากๆๆๆๆ เมิงก็เป็นคนดีเหมือนกันนะ จิงๆตั้งแต่แกเลี้ยงเสต็กเราแล้วล่ะ อิอิ

 

 

 

ฮ่าๆๆๆในที่สุด กุก็เป็นค่อนข้างจาเป็นปกติ อย่างน้อยก็ไม่เพ้อแล้วโว้ย พวกแกจาได้ไม่ต้องฟังเราบ่นเรื่อยๆเหมือนมะตอนเปิดเทอมแรกๆ ต้องขอบคุนที่ปรึกษาทั้งหลาย แล้วก็ที่สำคัญ

ขอบคุนแนนที่เอาศัพย์สมศรีมาให้เราอ่ะ มันมีเขียนว่า "อย่าปล่อยให้สองสามวันวาน ทำลายหมื่นพุ่งนี้ของเรา" จิงด้วย กุทำอารายอยู่ จาเอ็นอยู่แร้ว

 

อาทิดนี้ค่อนข้างมีความสุข เริ่มชินกะเปิดเทอมแล้วล่ะ มีเรื่องฮาอยู่สองเรื่องที่ทำให้เราหายเครียดอย่างรวดเร็ว

 

เรื่องแรกก็เมื่อตอนวันอังคารอ่ะ ตอนกินข้าว อีเจ๊พร ปามาณว่าจาลดความอ้วน บอกว่าวันนี้มันไม่กินข้าว แต่ดันไปกินลูกตาลเชื่อม 15 บาทแทน แม่งชามเท่าไห มันกินจนหมด ท่าทางมีไอพี่ฮาร์ทแจมนิดหน่อย แล้วทีนี้น้ำมันเหลือ มันก็เลยเริ่มเล่น เอามาใส่แก้วน้ำ+ น้ำแข็งใครสักคนที่เหลือ + เนื้อลูกตาล (ของเหลือจาหนึ่ง) ทำให้ดูสวยงามแล้วก็วางแผนแกล้งชิน โดยทุกคนร่วมมือกันอย่างดี ไอแมนบอกให้น้องบอม เป็นคนเอามาให้ชินแล้วบอกว่าน้องรหัสฝากมา

 อีโจเห็นว่าชินมาช้าจาเดินไปตาม ทีนี้พอชินเดินมา น้องบอมก็ทำตามแผน ชินก็ขอบคุนอารายตามมารยาทเส็ดเดินกัลบมาที่โต๊ะกินข้าว แล้วก็ดูดไป ทันทีที่มันเงยหน้าขึ้นมาแบบทุกคนขำจนมันกินไม่ลง จนสุดท้ายมันก็รู้จนได้ว่าเราแกล้ง 555 น่าสงสารแต่ฮาชิบหาย อิอิ

 

อีกเรืองนึงคือ หลังจากกินข้าว บ่ายว่างก็ไปห้องสมุด นั่งโต๊ะกลม ก็มี โตน นิว อาร์ม แน็ก เจ๊พรพี่ฮาร์ท แล้วก็เรา ไอโจ นิก กะใครก็ไม่รู้นั่นแหละ นั่งอีกโต๊ะใกล้ๆ ทีนี้ไอโจมันเดินมาแล้วก็เตะร้องเท้าเจ๊ไปซ่อน พออีเจ๊รู้ตัวก็นะ ไอโจเลยพาไปเดินทัวร์หา รองเท้า ระหว่างนั้นรองเท้าอีกข้างพวกที่นั่งที่โต๊ะก็เอาอีกข้างไปซ่อน มันเป็นที่ที่ฉลาดมาก คือตรงหลืบใต้โต๊ะ

แล้วเจ๊ก็ถามกุ กุเลยบอกว่าอยู่ที่ ล็อกเกอร์ข้างล่าง มันก็ขู่กุ บอกว่าถ้าไม่เจอจาไม่คุย เราก็กัวไง เดี๋ยวอีเจ๊มันไม่คุยด้วย ก้เลยช่วยมัน โยนliquid ลงพื้นแล้วก็

ออย: เจ๊เมิงเก็บ liquid ให้กุหน่อยดิ

เจ๊ : ทำไมกุต้องเก็บให้คนอย่างเมิงด้วย

ออย: ก็กุเป็นเพื่อนที่ดีไง

เจ๊: ถุย เพื่อนที่ดี เอารองเท้ากุไปซ่อน

กุเลยเก็บขึ้นมาแล้วก็โยน liquid ลงไปใหม่ให้ลึกกว่าเดิม ปามาณว่าถ้ามันเก็บมันก็จาเจอ

ออย: นี่กุช่วยมึงอยู่นะ

เจ๊ เริ่มจามีเซนต์หลังจากโง่มานาน: ถ้ากุก้มไปแล้วไม่เจอนะ กุตบเมิงแน่

แล้วมันก็ก้มแล้วก็เจอ แต่คนอื่นอ่ะ ขำโคตรๆ ไม่ไหวแล้ว สะจายๆๆๆ แต่อีโจแอบโบ้ยให้กุ

ว่าเป้นคนเริ่ม อารายว่ะ แต่ก็นะ ฮาโคตรๆๆๆ

 

ps ไม่เคยอัพสั้นๆกะเค้าสะที

    แรงฮึดเหมือนกำลังจากลับมา

   

วันนี้หยุด เลยไปเที่ยวกับเพื่อนในห้องนอน นัดตอนสิบโมง พอได้เวลา แนนก็โทรมา

ไอเราก็ตื่นเต้นนึกว่ามาแล้วแต่ปรากฎว่ามันโทรมาบอกว่าอีกนาน สักพักก็ไปซื้อกล่องดินสอ และนั่งรอในดันกิ้น เจอคนนึงหัวเหมือนไก่ สุดท้ายก็เป็นอีไนท์ คุยกะโตน ตอย บีอยู่ ก็เลยออกไป แวบแรกที่เจอโตนมันบอกว่าเราแมนมาก เล่นเอาเสีย self อย่างแรง พอครบก็ไปเดินพารากอน เดินๆไปเรื่อยๆ เราเดินพร้อมกับพิจารณาตัวเอง ก็จิงของอีโตนนะ กุแมนโคตรๆ เออแล้วตอนซื้อปากกา ไอแนนนึกว่าเราเป็นโตนอ่ะ อย่างเครียด ตอนไปเดินสยาม ก็เลยไปดูเสื้อ มีตัวนึงหญิงดี ไนท์ซื้อให้เป็นของขวัญวันเกิด ยามวิกฤตจิงๆ ขอบคุนมากๆนะไนท์ แล้วมันก็ยุฉันซื้อกางเกง สรุปเปลี่ยนยกชุด เราท่าจาบ้า แต่ก็หญิงดี นั่นแหละ ก็อยากเป็นตัวเองแต่มันเหียกว่ะ เอาเหอะ แล้วก็ไปเจอหลาน ไปเอาดีวีดีไปเปลี่ยน แล้วก็ไปๆมาๆก็เลยไปดูหนัง กว่าจาหาโรงดูได้ เดินจนนะ เมื่อยอยู่เหมือนกัน แต่ก็สนุกดี ได้ดู MI3 แล้วโว้ย ไม่หลังเขาแร้ว อือ ดูเส็ดก็ไปเวียนเทียน ขอพรยาวเหยียดเลย แต่ที่หวังจิงๆคือแรงฮึดของเราที่จะกลับมา สงสารตัวเองว่ะ พุ่งนี้ต้องไปสวนลุมชดเชย ตอนหกโมงเช้า ไม่น่ารับนัดพ่อเลย

 

PS special thanks for ไนท์ แนน จอบ โตน และชิน เออไอชิน ขอบคุนแกมากเป็นพิเศษอุส่าเป็นที่ปรึกษาที่ดี 555 ในที่ประโยคที่เราซ้อมกะแกตอนคุยกันก็ไม่ได้ใช้ ไม่เป็นไรเราไม่หวงถ้าแกอยากใช้นะ อิอิ ขอบคุนที่เป็นห่วง แต่กุต้องผ่านไปได้เชื่อดิ พุ่งนี้ i'll be back

 

ขอบคุนหลานนะ ที่ไปด้วยกัน ขอโทดที่ทำให้ลำบากใจ ผิดไปแล้ว T_T

เปิดเทอมแล้ว 3 วัน ปิดอีก 4 วัน ไม่รู้เปิดเพื่ออาไร ไม่ได้เรียนเลย แต่ก็ผ่านมาแล้วนะ

ช่วงนี้แปลก ไม่มีสมาธิจาทำอารายทั้งนั้น อยากเล่นคอมอย่างเดียว

เริ่มติดตั้งแต่ปิดเทอมยังเลิกไม่ได้ ตอนนี้มีเรื่องต้องตัดสินใจเยอะเหมือนกันแฮะ

 

 

แต่เอาเหอะ จิงๆมันก็ผิดที่เราแหละ เราต้องเป็นคนไปเอง จิงๆเราตั้งใจไว้ว่าจาไปตั้งแต่วันนั้นที่แกพูดกะเรา แต่เราบังคับตัวเองให้เลิกเล่นไม่ได้สะที แค่ออน เฉยๆ คุยแล้วเงียบก็ยังดี เราท่าทางอาการหนัก เราพยายามอยู่ เอาเป็นว่า แรงฮึดเราต้องมาอีกครั้งเร็วๆนี้

 

ps ขอบคุนที่ปรึกษาทั้งหลาย

    จาต้องเหมือนเดิมให้ได้ คอยดูละกัน

   

    "เจ็บที่ต้องพูดมันออกไป ว่าความรักเรามันจบแล้ว ไม่อยากให้เธอต้องผิดหวัง

เราควรแยกทางกันจากนี้ สิ่งที่เธอรอคอย สิ่งที่เธอนั้นต้องการต่างจากฉันมันทำให้รักไม่เข้าใจ โบกมือลา จากฉันไป อยากให้เธอได้เจอหนทางเดินใหม่ อาจเจอใครดังใจเธอต้องการ ส่วนตัวฉันจะขอเป็นทางผ่าน ขอเป็นทางผ่าน ให้เธอก้าวเดินผ่านไป

เจ็บที่สองเรายังผูกพันธ์ แต่หมดหนทางที่จบแล้ว อาจทำให้ใจต้องเจ็บช้ำ แต่คงไม่นานเธอจะลืม "

อ่า วันนี้เปิดเทอมวันแรก ท่ามกลางความสงสัยว่า จาเปิดทำไม มันไม่ได้เรียนอ่ะ